~

De aders in zijn slapen
lijken jubelend
te kloppen

zodra
aandacht groeit
op ’t speelveld van zijn
extraverte moppen

Tussen clou en
dat wat hij verwacht
lijkt een podium
geboren

tot omgeving hem
verminkt en er slechts
hoonlach klinkt

achter de gêne
van zijn humoreske
onmacht

~

~

Het gesproken woord
rekende andermaal
op een warm
onthaal

maar verloor
tussen de regels door
van het sprekend
non-verbaal

dat
ondanks gemis aan taal
domineerde in
betekenis

~

~

Nabij geborgen leven
kruipt de koperen stoet
over Gods wegen

een cadans van zondag en
benevelde muziek

Door uniform gedreven
volgen de blazers
elkaars sporen

op weg
naar glazen legen

om er in de
schaduw van de Heer
trots bij te horen

en te drinken op de
kracht van onverbloemde
dorpsromantiek

~

~

Achter sluiers
van bedachtzaam zijn

net buiten ’t blikveld
van de zwaartekracht

dromen wij
onze sluimernacht

nabij en ongestoord

ook al
voelen we
de dissonantie

van het immer latente
slotakkoord

~

~

Het was mijn ego
dat nee zei tegen de charme
van het moment

gesluierd in weerstand

alsof aandacht
geen emotie kent

Het was de spijt
die later zweeg in het
silhouet van weer voorbij

waar tijd
mijn blik ontweek

en ik te laat omkeek
naar de resten van
jou en mij

~

~

Staat het me goed?

vroeg ze met een blik
die pleinvrees negeerde maar
zichtbaar onzeker naar
opening zocht

Ja hoor

antwoordde
zijn adem gesloten die
lauw van verveling tegen
afkeer vocht

Je kijkt niet eens

en de dood
weergalmde andermaal
in het gerochel van de
eeuwige tweestrijd

~

~

We zoeken
naar juiste woorden

van liefde
of godvergeten spijt

desnoods
vermomd in handschrift dat
bevend knielt voor strijd

Maar achter het verleden
waar samen ooit
ontsprong

zaait twijfel nu besef

en zwijgen
we ons hart vol
in uitgesproken reliëf

~

~

Het is nog licht
als de oude man zijn dag
verlaat

en zij
voorbij de dood
in sluimerend beeld
ontwaakt

Daar
in de geur van zilte avond
slaat het grote missen toe

kan hij weemoed slechts
herhalen in het ritme
van doodmoe

en leest hij toekomst
in ‘t program van morgen

waar hereniging in
dageraad geschreven
staat

~

~

Misschien was het zijn jeugd

macht als tijdverdrijf tussen
leegte en gebroken genot

Daar in het bos
vergreep hij zich laf aan
de kaders van onschuld

alsof minachting geen
angst herkent

en haar lichaam schoot
zwijgend op slot

Elke stoot
voedde haar schaamte
teisterde ogen die
onder hem logen

om ooit het verstijven uit
beeld te verdrijven

ook al was het zijn jeugd

~

~

Hij bestelt twee pils
bij wijze van samen
maar vergeet dat alleen
een gezicht heeft

Hij veinst aandacht
tussen barkruk en dialoog
waar kiezen sluimerend
aan verliezen kleeft

En als gesproken woord
hem ook nu weer overslaat

hij ruw uit
ijdele hoop ontwaakt

bestelt hij
andermaal twee pils

als toost
op de schamele troost
dat drank soms even
de huid van samen raakt

~